Positief op social media maakt je een positiever mens


We hebben er allemaal wel eens last van. Je ziet een bericht waar je haren van overeind gaan staan, iemand plaatst een foto van een outfit die écht niet kan, of je bent gewoon gefrustreerd over dingen die in je leven gebeuren. Ik maak ook geregeld dat soort dingen mee. Nog steeds elke dag. Alleen ga ik er sinds een paar jaar anders mee om. En dat voelt stukken beter! Ik wil je graag vertellen hoe het veranderen van de manier waarop ik op dingen reageer of mijn meningen uit op social media mijn leven heeft veranderd.

Weg met negativiteit

Ik kan me nog goed herinneren dat ik een paar jaar geleden met Twitter begon en dit echt gebruikte als een uitlaatklep. Als ik ongelukkig was, het leven niet meer zag zitten of boos was, tweette ik het. Even voelde het dan als een soort ontlading, maar uiteindelijk had ik er vrij weinig aan. Ook plaatste ik wel eens onaardige berichten onder video’s of nieuwsberichten. Dingen waar ik absoluut niet trots op ben, wanneer ik ze onder ogen krijg. Zo’n twee jaar geleden merkte ik dat ik de mensen die ik op Twitter volgde, die dezelfde soort berichten plaatsten, niet meer zo leuk vond om te volgen. Ik realiseerde me dat ik van mensen die alleen maar negatief waren een naar gevoel kreeg. Ook begon ik in die tijd meer te bloggen en ook andere blogs te volgen en zag ik steeds meer negatieve en nare reacties, waar ik soms mezelf in herkende.

Ik realiseerde me dat ik niet bij deze groep wilde horen. Dat ik wilde luisteren naar wat mijn lerares Engels mij jáááren geleden al leerde: “If you can’t say anything nice, don’t say anything at all.” Ik weet nog dat ik een keer een reactie wilde posten op een video van een Maysje, dat ik haar make-up look niet zo mooi vond. Voordat ik dat deed scrolde ik even langs de voorgaande reacties. Meer mensen zeiden het. En niet op een heel aardige manier. Ik begon te denken. Waarom zou ik deze opmerking maken als veel anderen het ook al zeggen? Denk ik nou echt dat mijn reactie hier iets aan toevoegt? Girl, zo belangrijk is jouw mening niet. En ik besloot de reactie dus niet te plaatsen, wat erg goed voelde! Dit moment heeft mij veel gebracht, want ik ging me hierdoor realiseren dat mijn (negatieve) mening  1. niet boeit, en 2. niemand blij maakt. Maar dit was niet de eyeopener die ik nodig had, die kwam veel later.

De omslag

Een paar jaar geleden reageerde ik op een artikel van een bekende blogger. Ik vond dat haar artikelen in kwaliteit flink waren verminderd en ik zei dat ze daar misschien maar weer eens wat meer tijd in moest steken. Ik dacht serieus dat ik opbouwende kritiek had gegeven. Ik dacht er verder niet meer over na, tot een week of twee later. De bekende blogger zette een video online waarin ze vertelde dat veel mensen hadden geklaagd over de kwaliteit van haar artikelen en geëmotioneerd vertelde ze dat ze zich de laatste tijd ontzettend rot had gevoeld en dat het niet zo goed met haar ging. Ze legde uit dat ze zelf ook wel inzag dat dat aan haar blog te merken was. Ik schrok ontzettend. Ik was één van die mensen! Op dat moment ging er een knop om. Dit nooit meer. Ik had iemand pijn gedaan. En misschien had ze mijn berichtje toevallig wel helemaal niet gelezen, maar dat maakte niet uit. Ik had over iemand geoordeeld, zonder de achtergrondsituatie te kennen. Vanaf dat moment besloot ik nooit meer iets negatiefs op het internet te zetten. Geen vage tweets die alleen diegene waar het over gaat snapt en geen vervelende kritiek op blogposts of video’s.

Het is veel prettiger om de negatieve dingen te laten voor wat het is. Soms zie ik op Facebook of Twitter nog wel eens iets waar ik het absoluut niet mee eens ben en dan wil ik heel boos reageren of een gemene opmerking maken. Maar tegenwoordig geef ik er niet meer aan toe en scroll ik er voorbij. Ik voel me er zoveel rustiger door! Begrijp me niet verkeerd, nog steeds spreek ik vooral op Twitter af en toe mijn ongenoegen uit over iets, een bedrijf of een bepaalde gebeurtenis. Maar ik probeer ervoor te zorgen dat ik geen mensen persoonlijk kwets. En vooral op Facebook is mijn beleid: Ben ik het er niet mee eens, ga ik ook de discussie niet aan. Gewoon negeren. Kost anders alleen maar energie. Aan de andere kant probeer ik zoveel mogelijk online complimenten te geven (die ik uiteraard echt meen!) en positief te blijven. Niet om te slijmen, maar omdat het zoveel fijner is om iemand een goed gevoel te geven! Het kost je 1000 keer ‘goed gedaan’ om één ‘je bent niets waard’ uit te wissen en ik wil daar graag aan bijdragen. Iedereen kan een klein stukje van de verandering zijn die deze wereld nodig heeft! Natuurlijk ben ik niet perfect en maak ik ook nog wel eens een misser. Maar ik ben ook maar een mens. Ik ben er in ieder geval actief mee bezig geen negatieve houding meer aan te nemen en dat voelt heel goed.

Uit jij je wel eens negatief op social media? Waarom wel of waarom juist niet?

Signed