Reveal: eindelijk zwanger!

Zo, die titel valt meteen met de deur in huis, niet waar? No more words needed, maar toch ga ik jullie vandaag vertellen waarom ik de afgelopen twee maanden nauwelijks heb geblogd. Ik ben namelijk eindelijk ZWANGER! 😀

Het was ruim twee maanden geleden de laatste keer ‘proberen’ voordat we de medische molen in zouden gaan. Nog één kans om natuurlijk zwanger te worden. Na een dikke twee jaar en een miskraam had ik eigenlijk alle hoop verloren dat ons dat zou lukken. We wisten niet waarom het niet goed ging, want we waren allebei kerngezond, onderzoeken hadden dat uitgewezen. En juist daarom had ik geen hoop meer en was ik doodmoe. Machteloosheid en frustratie, afijn, hier heb ik al meerdere malen over geschreven. Die laatste keer zei ik tegen Rick, mijn lieve man: “Laten we deze laatste keer er vanuit gaan dat het toch niet zal lukken en ons alvast instellen op de behandelingen die gaan komen.” We hadden een goed gevoel over die behandelingen, dus Rick was het met me eens. Gewoon deze laatste maand even ademhalen en ontspannen. Ik kon het niet geloven toen ik een kleine maand later een positieve test in mijn handen hield. We waren ontzettend blij, maar tegelijk ook heel sceptisch. Het was al eerder misgegaan. Maar al gauw merkte ik dat deze zwangerschap in niets leek op de vorige. Bij de vorige zwangerschap had ik nergens last van en voelde ik me totaal niet zwanger, maar nu was ik super misselijk en belachelijk moe! Nog nooit ben ik zo moe geweest! Maar ik klaagde geen moment, ik vond het geweldig, want zolang ik me zo voelde, had ik het gevoel dat alles goed was!

6 weken

En dat bleek ook bij de eerste echo, toen ik bijna 7 weken zwanger was. Voor het eerst zagen we het begin van een echt kindje. Dat was zo fijn en zo’n geruststelling! Het was nog maar een klein vlekje, maar het was iets. We zagen zelfs al een hartje kloppen! Zo ontzettend fijn! Die eerste paar weken had ik een enorme eetlust en kwam ik al meteen iets aan. Ook merkte ik dat zodra ik iets anders deed dan thuis zijn, bijvoorbeeld bij mensen op visite, of wanneer ik naar een afspraak moest, ik mijn ogen nauwelijks open kon houden, zo moe was ik. Ik was heel nerveus voor die eerste echo geweest, maar wat een opluchting dat mijn gevoel klopte! Ongeveer een week later dacht ik dat het klaar was, toen ik hetzelfde soort bloedverlies opmerkte als toen mijn miskraam begon. Het was super weinig, maar ik dacht f*ck dit, ik herken dit en ik ga niet weer weken rondlopen terwijl het niet goed is, dus besloot ik te bellen voor een spoedecho. Gelukkig bleek daar alles nog steeds in orde te zijn en de baby was zelfs behoorlijk gegroeid! Mijn bloeddruk was wel te hoog, maar voor mijn gevoel was dat logisch, want ik was één brok spanning.

8 weken

Ik had het al gauw door. Ik zou voor iedere echo nerveus zijn, want voor mijn gevoel kon het altijd nog misgaan. Zo ook nu weer. Ik voelde me aan de ene kant positief, omdat ik nog steeds erg moe was en flink misselijk. Mijn eetlust begon ook af te nemen, maar gelukkig op een goede manier! Ik had totaal geen zin meer in het snacken van ongezonde dingen, de gedachte alleen al maakte me misselijk. Ik begon een ontzettend gezond eetpatroon te ontwikkelen, met veel gezonde tussendoortjes en netjes drie gezonde maaltijden per dag. Veel fruit, veel groente en veel zuivel. Ongelooflijk wat een zwangerschap met je kan doen, dit was mij eerder nooit gelukt! Maar de andere kant was, dat ik nog steeds niet helemaal overtuigd was dat mijn lichaam dit kindje niet weer zou afstoten. Ik leefde van echo naar echo. Toen ik bijna 9 weken zwanger was, mochten we weer komen en alles was weer goed. De echo was minder duidelijk dan de spoedecho die we hadden gehad, maar de baby was duidelijk weer gegroeid en het hartje klopte nog steeds.

10 weken

Ondertussen stond mijn leven volledig op non-actief. Ik kreeg mezelf haast niet van de bank af, mijn blog verslonsde en ik deed de hele dag dutjes. Maar ik voelde me niet schuldig, want ik wist dat iedereen het over een paar weken zou begrijpen. Rick deed dat ook, hij was en is ontzettend lief voor me. Het enige wat ik niet kon laten verslonzen, waren mijn werkzaamheden als tekstschrijver voor mijn opdrachtgevers. Gelukkig ging dit prima, maar meer doen dan dit lukte me totaal niet. Ik leefde van opdracht naar opdracht en van echo naar echo. En toen ik 10 weken en een dag zwanger was, mochten we weer in mijn buik kijken. Dit werd de mooiste echo tot dan toe. We zagen namelijk een heuse babyvorm, met echte armpjes die naar ons leken te zwaaien en de baby bewoog ook al echt! Helemaal geweldig! Dit was de eerste keer dat ik me een beetje emotioneel voelde bij het zien van de beelden. Het werd nu steeds duidelijk dat alles gewoon goed zou blijven gaan. Zal ik ooit helemaal zeker worden? Ik denk het niet, ik denk dat ik daarvoor een echte baby in mijn armen moet houden, die van mijn man en mij is. Dan geloof ik het denk ik pas.

12 weken (nu)

Op het moment dat ik dit schrijf, ben ik 12 weken zwanger. Ondertussen hebben we iedereen het goede nieuws verteld en de reacties waren geweldig! Iedereen is zo blij voor ons, dat maakt ons echt nog gelukkiger dan we al waren en op de één of andere manier maakt dat het nog echter. Ook de 12 weken echo hebben we achter de rug. De baby had nu nog meer de vorm gekregen van een echt mensje, Rick zag al echt twee beentjes en twee armpjes, waar het kindje zelfs even mee zwaaide naar ons! Fantastisch! Misschien wordt het langzaamaan tijd om me geen zorgen meer te maken. Maar moeilijk is dat wel. Wat mijn hoge bloeddruk betreft, dit is gebleven. Wisselende waardes bij iedere check, maar toch nog steeds te hoog. Dus heb ik medicijnen gekregen en heeft de verloskundige ons overgedragen aan het ziekenhuis, waar we nu voortaan naartoe zullen gaan voor alles. Zolang het medicijn niet schadelijk is voor de baby (en dat is het niet) vind ik het prima. Alles om gezond te blijven! Een buikje heb ik nog niet echt en moe ben ik nog steeds de hele tijd. De misselijkheid werd wat minder, maar is nu kei hard terug. Verder voel ik me goed en geniet ik van alles!

Op naar de 40 weken, het kan mij niet snel genoeg gaan!

Signed

You may also like

18 reacties

  1. Gefeliciteerd!! Ik lees dit nu pas, dus inmiddels ben je al een stuk langer zwanger! Ik zag in je laatste post dat je een groeiecho hebt gehad, dus heb deze post even opgezocht. Wat herkenbaar wat je schrijft, wij zijn 18 maanden bezig geweest en vlak voordat bij ons de behandelingen gingen starten, bleek ik ook zwanger te zijn. Donderdag ben ik alweer 27 weken, de tijd vliegt! Hoe ver ben jij inmiddels? 😊 Liefs
    Heleen schreef onlangs Vijf keer de leukste kinderboeken deel 1!My Profile

    1. Wat leuk, we zijn ongeveer even ver, ik tikte afgelopen weekend de 30 weken aan! Gefeliciteerd, echt ontzettend fijn dat het bij jullie ook na zo lang nog gelukt is! Bizar hoe alles hetzelfde ging als bij ons, inclusief vlak voor de behandeling zwanger worden! 🙂 Nog even en we sluiten onze kleine in onze armen!

  2. Zo zo zo blij voor je meis. Het is jou zo gegund en zo mooi om te horen dat het dan eindelijk is gelukt en dat jij en Rick een prachtige tijd tegemoet kunnen gaan. Ik hoop echt dat die onzekerheid af gaat nemen: vooral als je het kindje voelt. Dat lijkt mij echt magisch en wens je niets mooiers dan dat toe. Ik ben benieuwd naar al je verhalen (die ga je toch wel delen hea?). X
    Deisy schreef onlangs Boss Babe Biz | De avonturen en tips van een freelance tekstschrijver na twee maandenMy Profile

  3. Ik zag de titel op Facebook en moest even een kijkje gaan nemen! Van harte gefeliciteerd met dit geweldige nieuws! Ik herken veel uit je verhaal en ik blijf het ook altijd nog spannend vinden, elke controle bij de verloskundige weer. Na de eerste 12 weken ging het wat beter, maar toch blijft die onzekerheid. Nu ben ik 20 weken en kan ik de baby voelen, dat neemt heel wat onzekerheid weg! Maar zolang ik de baby nog niet kon voelen, bleef ik mij onzeker voelen. Ik wens je een hele goede zwangerschap toe en hopelijk zakt die onzekerheid steeds verder weg, al snap ik dat je schrijft dat je de baby eerst in je handen moet hebben, dat houd ik ook nog altijd in mijn achterhoofd! Ik hoop ook voor je dat je je gauw weer wat beter mag gaan voelen! Geniet!!

    1. Ik kan me zo goed voorstellen dat het helpt om de baby te voelen! Zonder dat ben je ook maar gewoon aan het gokken dat alles goed gaat daarbinnen… Ik kan niet wachten tot het zover is, voor mij mag de tijd veel sneller gaan! Lief dat je even langs kwam Bertine en heel veel geluk met je zwangerschap! <3

  4. Gefeliciteerd! Ik was ook moeilijk zwanger geworden en werd ook zwanger vlak voor ik hulp zou krijgen. En ook ik was mijn hele zwangerschap bang dat het mis zou gaan. Tot het moment dat ik mijn sterke meisje hoorde huilen. En achteraf baal ik dat ik door mijn angst bijna niet van de zwangerschap heb kunnen genieten.. Dus hoop ik voor jou dat jij de angst wat los kan laten en vanuit vertouwen kan genieten van deze mooie tijd. Heel veel
    Liefs!

  5. Zo ontzettend fijn dat het gelukt is zonder dat je het traject in hoefde te gaan! Hier ook voor iedere echo onwijs nerveus geweest want stel dat het niet goed gegroeid was of het hartje gestopt was. Gelukkig is 3x scheepsrecht gebleken hier! En het vertrouwen kwam na de 12 weken langzaam aan, zeker als je de kleine gaat voelen dan heb je bevestiging dat het goed zit.
    Anita schreef onlangs Hoe mindful is Bregje van Breg BlogtMy Profile

    1. Precies dat inderdaad! Je blijft toch onzeker… Maar ik merk inderdaad dat het langzaamaan steeds meer afneemt 🙂 Op naar de eerste schopjes! En jij ook nog heel veel geluk de komende tijd!

  6. Leuk om je verhaal te lezen. Zo fijn dat je zwanger bent en de eerste trimester bent doorgekomen. Stom hé dat je trots kan zijn op misselijkheid en moeheid. Een fijne bevestiging dat alles goed is.
    De onzekerheden blijven jammer genoeg na een miskraam. Ik ben nu 31 weken, maar heb elke keer wel bevestiging nodig bij de controles dat het echt goed is. Zodra de baby er is zal dit veranderen in de standaard moeder onzekerheden.
    Heel veel plezier, geluk en liefde in deze zwangerschap!

    Zwangerschaps pagina.nl is een leuke forum waar je kan kletsen met andere moeders. Vooral bij bevalling stukje vind je moeders die in dezelfde maand moeten bevallen.

  7. Superleuk en wat fijn dat het eindelijk gelukt is! Je hoort het wel vaker, dat juist in het ‘ontspannen’ moment het toch lukt. YAY! Ik kijk uit naar al je verhalen 🙂 Een hele fijne zwangerschap gewenst! Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge